<title_newspaper="Życie Warszawy">
<title_article="Nowe rasy pszczół wyhoduje człowiek w przyszłości">
<author_1="Tadeusz Laryssa">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="6">
<date="1951-06-03">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Pszczoła zawsze była ulubionym przedmiotem badań i obserwacji uczonych, a nawet pisarzy i poetów. Zespołowe życie pszczół, ich instynkty, graniczące jak gdyby z inteligencją, ich zagadkowa zdolność orientacji (taniec pszczół) opisywane były niejednokrotnie.
Złocisty dar pszczoły — miód niegdyś posłużył natchnieniem Anakreontowi, najstarszemu pieśniarzowi rozkoszy życia. Znali wysoką leczniczą i aseptyczną wartość miodu kapłani egipscy — mistrze w sztuce balsamowania ciał. W miodzie zakonserwowaną przywieziono z dalekiej wyprawy głowę Aleksandra Macedońskiego. I dziś jeszcze, dla swych leczniczych właściwości, miód często zalecany bywa chorym przez lekarzy.
Przesądy
Wielka wartość miodu i użyteczność w procesach zapładniania kwiatów zwiększały zainteresowanie, jakim ludzie darzyli ten owad. W przeszłości ludzie, pełni przesądów społecznych swego czasu, starali się widzieć w społeczności pszczelej odbicie ustroju społeczeństwa ludzkiego. Egipcjanie upodobniali rój do kastowego społeczeństwa z królową-faraonem na czele. Platon i Arystoteles uważali pszczoły za arystokratyczne społeczeństwo trutni, ufundowane na pracy niewolnika — pszczoły roboczej. Średnie wieki widziały w roju — ideał monarchii absolutnej.
Nawet dziś jeszcze wielu uczonych w krajach kapitalistycznych wyżej stawia — pod wpływem pewnych rozkładowych kierunków filozoficznych — doskonałość wiekowego instynktu pszczół, niż rozum kierujący czynami ludzi.
Pokarm decyduje
Dla zwolenników dawnej genetyki pełne są również tajemnic procesy biologiczne, kierujące życiem roju. — „Wpływ wszechpotężnej dziedziczności, mówią oni, różniczkuje w rozwoju indywidualnym strukturę ciała trutnia, królowej czy też robotnicy”.
Tymczasem inaczej ma się sprawa. Poucza nas w tym względzie książka Chalifmana „Pszczoły”, odznaczona ostatnio nagrodą stalinowską. Okazuje się, że poczwarki pszczół, wylęgnięte z jednakowych jajeczek, nabierają zróżnicowanych kształtów trudni i królowej, nie pod wpływem dziedziczności, lecz dzięki specyficznemu pokarmowi.
Pokarm ten składa się z pyłu kwiatowego, miodu przerobionego przez pszczołę-karmicielkę i zmieszanego z jej wydzielinami. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>